martes, 29 de abril de 2014

Día do libro e dos dereitos de Autor.

Festexamos o día do libro participando nun programa de radio que se trasnmitiu desde o noso centro. Hoyporhoycoruña, radioenvalores, 22 de abril de 2014. Velaí tedes o audio do programa:





Tivemos de todo, música, entrevistamos a Miguel Anxo Fernán-Vello, coñecimos datos sobre o día do libro, sobre os dereitos de autor e debatimos sobre a piratería e a posibilidade de sustentar a cultura neste momento de confusión .

jueves, 10 de abril de 2014

Día da Poesía

Un poema é un ser vivo que anda, respira, soña, chora, salouca, ama, berra, cíntila, escurece, cala, aborrece a mentira, sente odio e tenrura, desángrase, fala da intimidade á intimidade coas cousas e coa xente, suxire, mundos posibés e imposibés, súa, cansa, sofre sede e fame, adoece, agoniza. E nunca morre. 


Manuel María.  A Luz resucitada (1984)


Para festexar o día da poesía vos propoñemos o seguinte concurso

CONCURSO DÍA INTERNACIONAL DA POESÍA 2014
 I.E.S. Salvador de Madariaga. A Coruña.


BASES:

1.- Poderanse presentar poemas escritos en calquera  lingua. No caso das linguas estranxeiras, e da latina e grega engadirase ademais a tradución do poema ao castelán/galego.
2.- Os poemas (ou letras de cancións) poderán pertencer a calquera autor -vivo ou morto, famoso ou descoñecido-, facendo constar expresamente o nome e apelidos do autor. Tamén se admiten poemas orixinais compostos co gallo deste certame.
3.- Poderá presentar un poema ao concurso calquera membro da Comunidade Educativa do Instituto Salvador de Madariaga (alumnado, persoal non docente, familias, profesores).
4.- Entregarase unha copia do poema ou canción na que figurará o autor do mesmo/a. Os datos da persoa que fai a proposta irán á volta desa mesma folla (nome, apelidos, e o curso/grupo no caso dos alumnos).
5.- A presentación farase na Biblioteca perante o profesor que estea de garda nela e no horario de apertura da mesma.
6.- Prazo de presentación: ata o venres 25 de abril ás 13,20 horas.
7.- Os poemas expoñeranse na entrada do Instituto para que poidan ser coñecidos e lidos por todos. A organización deste concurso resérvase o dereito de admisión dos mesmos. No caso de que algún poema non cumpra cos criterios propios dun centro educativo será descalificado e non será exposto.
8.- O mércores 30 de abril farase a votación do mellor poema. Poderán exercer o voto todos os membros da comunidade educativa que así o desexen.
9.- Haberá premio para a persoa que presentase o poema que reciba máis votos. Este consistirá nun CD de música a elixir polo premiado e unha sorpresa.
10.- Así mesmo realizarase un sorteo entre todos os votantes. As dúas papeletas agraciadas recibirán de premio outra sorpresa moi especial.
11.- A organización do concurso resérvase a facultade de modificar calquera punto destas bases, incluíndo a posibilidade de deixar desertos os premios ou mesmo anular o concurso por causas de forza maior.

En A Coruña, a 21 de marzo de 2014.

jueves, 3 de abril de 2014

Jugar con el corazón (Xesco Espar)




Jugar con el corazón es un libro de fácil lectura: lenguaje ameno, breve y que te engancha de tal manera que la primera vez que cayó en mis manos lo acabé en menos de 4 horas y al día siguiente lo releí y anoté varias frases que utilizo a menudo en mi vida personal y profesional, como por ejemplo:

  • “Lo importante no es lo que conseguimos, sino en lo que nos convertimos. No es lo que tenemos, sino quienes somos”.
  • “Mucha gente sabe lo que tiene que hacer, pero poca gente hace lo que sabe”.
  • “No existen objetivos imposibles, acaso sí haya plazoss intrépidos”.

Y una de mis preferidas:

  • “La disciplina nos da la libertad”.

No es un libro de deporte al uso, ni tampoco un libro de autoayuda… Es un libro positivo, que genera vida e ilusión y que estoy seguro conseguirá emocionarte. El autor nos narra sus experiencia vitales de tal modo que si te dejan indiferente, diría que te falta algo como persona;  en fin, siguiendo el espíritu del libro os dejo una frase de una canción de Fito Cabrales: “Se que soy mucho más guapo cuando no me siento feo”.

¡QUE LO DISFRUTEIS!


jueves, 27 de marzo de 2014

LA DÉCIMA SINFONÍA, Joseph Gelinek.




El misterio sobre la maldición de la décima sigue hoy en día. Son muchos los compositores que han muerto tras haber compuesto su novena sinfonía y haber intentado componer una décima, lo cual llevó a compositores a intentar evitarla, sin éxito, por ejemplo cambiándole el nombre a la obra (dejando de llamar "sinfonía" a lo que realmente era una sinfonía).

L. V. Beethoven pertenece al grupo de compositores que intentaron desafiar esta maldición, aún así falleció, dejando la obra incompleta.

Este libro trata sobre el misterio de la décima sinfonía de Beethoven. Daniel Paniagua, un musicólogo experto en el maestro de Bonn, acude a un concierto de la décima sinfonía de Beethoven terminada por el compositor y director Ronald Thomas. Durante el concierto, se pregunta si la sinfonía habría sido realmente terminada por Thomas. Una obra tan sublime como la que acababa de escuchar y sus características hacen que este musicólogo no pueda parar de pensar en la posibilidad de que Beethoven hubiera podido terminar la obra y Thomas consiguiera el manuscrito. Después del concierto, Thomas muere en extrañas circunstancias. Ahora el musicólogo tendrá que colaborar con la policía en la investigación del asesinato mientras investiga por su cuenta la verdad sobre la décima.

Recomendamos 100% este libro a todo aquel interesado en las novelas de suspense e intriga y al que, sobre todo, le guste la música, ya que es un libro que nos facilita mucha información sobre la vida de compositores, como Beethoven, de una forma amena (mediante anécdotas, curiosidades...), además de explicar conceptos musicales de forma breve y sencilla.

Es un libro que no dejará indiferente a nadie.








Plaudite, amici, comedia finita es. (Aplaudid, amigos míos, la comedia ha terminado).LUDWIG VAN BEETHOVEN.

miércoles, 26 de marzo de 2014

EXPOSICIÓN "O MUNDO EN FEMININO"

  Na entrada do instituto, dende o día 18 de marzo e con mor do día da muller (8 de marzo) atópase a exposición de Manos Unidas: "O MUNDO EN FEMININO". A exposición pretende ser una visión esperanzada da situación de millóns de mulleres en paises pobres, pero dende proxectos de desenvolvemento protagonizados por elas.
  O dereito das mulleres, ao seu pleno desenvolvemento vese moitas veces anulado polos innumerables abusos aos que se ven sometidas, explotación sexual, as violacións ....
  Manos Unidas contribúe, con est exposición a sensibilización da pobación española  e o apoio a proxectos de desenvolvemento, ao coñecemento destes abusos e a sua deneuncia pública, ao memo tempo que loita por erradicalos e por dotar a muller dos medios necesarios para evitalos.
  A Exposición finaliza o día 30 de marzo.






martes, 25 de marzo de 2014

En busca del libro perdido

Las aves de Ana Gerhard pasaron o ecuador do noso xogo. De focas daltónicas y alces borrachos, 6º libro, foi encontrado non sen traballo, mais xa está disponible na biblioteca para quen queira disfrutar da  lectura deste interesantísimo libro de Jörg Zittlau.




sábado, 15 de marzo de 2014

FRATO- 40 AÑOS CON OJOS DE NIÑO

Hoxe queremos presentarvos un libro de humor, de humor e de reflexión e o facemos coas palabras de Enrique Miret. 



El humor en la vida (Enrique Miret Magdalena)


Tonucci nos enseña algo que hemos olvidado en el triste mundo en que vivimos, que el humor es el alimento necesario en la vida. Incluso, como dice el escritor Francisco Ayala, que no somos tan importantes como nos creemos y tenemos que reímos de nosotros mismos. Quizá nadie mejor que el educador italiano Tonucci ha sabido transmitirlo en sus libros. ¿Cómo? Con el humor expresado no sólo con sus palabras, sino con sus dibujos, que tienen mucho de caricatura.

Hay mucho libro que no enseña a pensar, tantos que si desapareciese la mayor parte no perderíamos nada, porque no viviríamos en la confusión de tantas páginas sin sentido que invaden
librerías y bibliotecas. Y, además, hay escasez de lectura. Porque como decía el mejor pedagogo del siglo xx, Alain, es preciso aprender a leer, y nadie nos lo enseña. De este modo, la educación parece que sólo pretende hacernos un almacén de datos, pero no nos enseña a pensar.

Tonucci habla con la pluma, y no principalmente con palabras. Su dibujo expresivo sabe transmitir la esencia de lo que debe ser la vida, y me recuerda lo que hace Mingóte con sus caricaturas en el periódico de derechas ABC, y mejor lo hace Peridis en El País, que representa el centro izquierda.
Conclusión: «El humor es un signo inequívoco de madurez humana; no entendiendo por madurez una categoría puramente biológica, sino espiritual» (Márz [1968]: El humor en la educación).


Esto es para mi Tonucci.